poniedziałek, 22 października 2018
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego
Związek:
Pozostałe:
Wyszukiwarka:


Losowe zdjęcie
2014_MIEDZA_09
2014_MIEDZA_09

» zobacz zdjęcie
» wejdź do działu
Strefa Związkowca
Login:

Hasło:





» Zapomniałem hasło
Polecamy

 

Ramowy rozkład czasu pracy
na rok 2018

 

 

 

 

 

 

Newsletter:
E-mail:




pomiędzy zakończeniem pracy na poprzedniej zm. a rozpoczęciem pracy na następnej zm. muszą upłynąć co najmniej 24 godz.
Jesteś w: Archiwum

pomiędzy zakończeniem pracy na poprzedniej zm. a rozpoczęciem pracy na następnej zm. muszą upłynąć co najmniej 24 godz.

Zapytanie nr 7571 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie interpretacji przepisu Kodeksu pracy dotyczącego prawa pracownika do nieprzerwanego odpoczynku

Zgłaszający

Marzena Machałek

Adresat

minister pracy i polityki społecznej

Data wpływu zapytania

27-11-2014

Data ogłoszenia zapytania

04-12-2014 (posiedzenie nr 81)

Odpowiadający

Radosław Mleczko - podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

Data wpływu odpowiedzi na zapytanie

18-12-2014

Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zwrócili się pracownicy jednego z okolicznych zakładów pracy z prośbą o jednoznaczne zinterpretowanie przepisu Kodeksu pracy dotyczącego prawa pracownika do nieprzerwanego odpoczynku. Pracownicy ci zwracali się już z prośbą o wyjaśnienie spornej kwestii do związków zawodowych, jak również inspekcji pracy. Otrzymali różne opinie.

Dlatego proszę Pana Ministra o pomoc w uzyskaniu jasnej i jednoznacznej interpretacji przepisu. Będzie to pomocne także dla innych pracowników.

Przepisy art. 133 Kodeksu pracy mówią:

§ 1. Pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.
§ 2. W przypadkach określonych w art. 132 § 2 oraz w przypadku zmiany pory wykonywania pracy przez pracownika w związku z jego przejściem na inną zmianę, zgodnie z ustalonym rozkładem czasu pracy, tygodniowy nieprzerwany odpoczynek może obejmować mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny.
§ 3. Odpoczynek, o którym mowa w § 1 i 2, powinien przypadać w niedzielę. Niedziela obejmuje 24 kolejne godziny, poczynając od godziny 6 w tym dniu, chyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina.
§ 4. W przypadkach dozwolonej pracy w niedzielę odpoczynek, o którym mowa w § 1 i 2, może przypadać w innym dniu niż niedziela.

Do którego z przedstawionych przez pracowników przykładów odnoszą się cytowane powyżej przepisy?

1. W zakładzie pracy obowiązuje praca na 3 zmiany (6-14, 14-22, 22-6). Na każdej zmianie pracuje np. po 20 osób, są one nazwane jako zmiany: A, B i C.

Czy przepis odnoszący się do zmiany pory wykonywania pracy przez pracownika w związku z jego przejściem na inną zmianę zgodnie z ustalonym rozkładem czasu pracy dotyczy przypadku, gdy pracownik, który zgodnie z harmonogramem był przypisany do zmiany A, przechodzi na zmianę B lub C i zmienia się pora wykonywania przez niego pracy w kolejnym tygodniu? Czy czas odpoczynku wynosi wtedy 24 godziny?

2. Czy przepis odnosi się do pracy zmianowej i w każdym tygodniu, gdy pracownicy naturalnie zmieniają porę wykonywanej pracy, bowiem harmonogram mówi, że pracownik w tygodniu pierwszym pracuje 6-14, w tygodniu drugim - 22-6, a w tygodniu trzecim - 14-22, i wtedy możliwe jest nakazanie całej brygadzie pracy w sobotę na pierwszej zmianie i rozpoczęcie kolejnego tygodnia pracy w niedzielę od 22 (wtedy okres odpoczynku skraca się do 32 godzin)?

Z wyrazami szacunku

Poseł Marzena Machałek

Jelenia Góra, dnia 27 listopada 2014 r.

 

Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej - z upoważnienia ministra - na zapytanie nr 7571 w sprawie interpretacji przepisu Kodeksu pracy dotyczącego prawa pracownika do nieprzerwanego odpoczynku

Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na zapytanie poselskie pani poseł Marzeny Machałek w sprawie interpretacji przepisu Kodeksu pracy dotyczącego prawa pracownika do nieprzerwanego odpoczynku, przesłane przy piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r., znak: SPS-024-7571/14, uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Na podstawie art. 133 K.p. pracownikowi przysługuje w każdym tygodniu prawo do co najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego. W przypadku zmiany pory wykonywania pracy przez pracownika w związku z jego przejściem na inną zmianę, zgodnie z ustalonym rozkładem czasu pracy, tygodniowy nieprzerwany odpoczynek może obejmować mniejszą liczbę godzin, nie może być jednak krótszy niż 24 godziny. Odpoczynek tygodniowy, co do zasady, powinien przypadać w niedzielę, ale w przypadkach dozwolonej pracy w niedzielę może on przypadać w innym dniu niż niedziela (art. 133 § 3 i 4 K.p.).

Należy podkreślić, że tygodniowy okres odpoczynku obejmuje także 11 godzin odpoczynku dobowego. Skrócenie okresu tygodniowego odpoczynku w mojej ocenie może zatem dotyczyć tylko elementu tygodniowego okresu odpoczynku, co oznacza, że w takim przypadku tygodniowy okres odpoczynku składa się z 11-godzinnego odpoczynku dobowego oraz skróconego do 13 godzin tygodniowego okresu odpoczynku. Gwarantuje to pracownikom w przypadku przejścia na inną zmianę zapewnienie odpowiedniego odpoczynku tygodniowego, nie krótszego niż 24 godziny.

Oznacza to, że aby zapewnić krótszy tygodniowy odpoczynek w przypadku przejścia pracownika z jednej zmiany na inną zmianę, pomiędzy zakończeniem pracy na poprzedniej zmianie a rozpoczęciem pracy na następnej zmianie muszą upłynąć co najmniej 24 godziny.

Przedstawiając powyższe, pragnę jednocześnie podkreślić, że minister pracy i polityki społecznej nie jest uprawniony do dokonywania powszechnie obowiązującej wykładni przepisów prawa. Zatem poglądy ministra pracy i polityki społecznej nie są wiążące dla stron stosunku pracy, organizacji pracodawców i pracowników, Państwowej Inspekcji Pracy, jak i dla sądów pracy.

W razie wątpliwości dotyczących prawidłowego stosowania przez pracodawców przepisów prawa pracy pracownicy mogą zwrócić się o pomoc do właściwego okręgowego inspektoratu pracy. Państwowa Inspekcja Pracy jest bowiem organem ustawowo powołanym do nadzoru i kontroli przestrzegania przez pracodawców przepisów prawa pracy, a także uprawnionym do udzielania porad z zakresu prawa pracy (art. l oraz art. 10 ust. l pkt 7 lit. e ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy, Dz. U. z 2012 r. poz. 404, z późn. zm.).

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Radosław Mleczko

Autor: zamieścił: Władek Wojdon


Drukuj
© Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego w Bydgoszczy - Wszelkie prawa
zastrzeżone, Webmaster - ITB Vega