poniedziałek, 22 października 2018
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego
Związek:
Pozostałe:
Wyszukiwarka:


Losowe zdjęcie
106  Warszawa 2008.11.05.
106 Warszawa 2008.11.05.

» zobacz zdjęcie
» wejdź do działu
Strefa Związkowca
Login:

Hasło:





» Zapomniałem hasło
Polecamy

 

Ramowy rozkład czasu pracy
na rok 2018

 

 

 

 

 

 

Newsletter:
E-mail:




Okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach mogą być udowadniane w postępowaniu sądowym.
Jesteś w: Archiwum

Okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach mogą być udowadniane w postępowaniu sądowym.

Interpelacja nr 22845 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie nierównego traktowania przez ZUS pracowników posiadających prawo do wcześniejszej emerytury z racji pracy w szkodliwych warunkach

Zgłaszający

Barbara Bartuś

Adresat

minister pracy i polityki społecznej

Data wpływu interpelacji

22-11-2013

Data ogłoszenia interpelacji

05-12-2013 (posiedzenie nr 55)

Odpowiadający

Marek Bucior - podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

Data wpływu odpowiedzi na interpelację

23-12-2013

Data ogłoszenia odpowiedzi na interpelację

09-01-2014 (posiedzenie nr 58)

Działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 191-193 regulaminu Sejmu, zwracam się do Pana Ministra w sprawie nierównego traktowania przez ZUS pracowników posiadających prawo do wcześniejszej emerytury z racji pracy w szkodliwych warunkach.

Zgodnie z przepisem zawartym w art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników wykonujących prace o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagające wysokiej sprawności psychofizycznej. Praca w szczególnych warunkach to praca, w której pracownik w sposób znaczny jest narażony na niekorzystne dla zdrowia czynniki.

Coraz więcej pracowników starających się o wcześniejsze emerytury skarży się na nierówne traktowanie przez ZUS. W zakładach o takim samym profilu produkcji osoby zatrudnione na identycznych stanowiskach są bowiem różnie traktowane.

Do mojego biura poselskiego zgłosił się mieszkaniec powiatu gorlickiego, przedstawiając swoją trudną sytuację. Decyzją Oddziału ZUS w Nowym Sączu odmówiono mu przyznania emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Zainteresowany od 1968 r. pracował w Gorlicach w Fabryce Maszyn Glinik w Wydziale Kuźni. Od 01.08.1975 r. do 30.06.2000 r. była to praca w szczególnych warunkach. Od roku 1975 pracował na stanowisku dozór inżynieryjno-techniczny. A w okresie od 22.10.1980 r. do 19.12.1987 r. praca odbywała się w systemie 3-zmianowym. Z przeciągów i zimna na przemian z gorącem od pieca doznał paraliżu lewej strony, jednak po rehabilitacji i leczeniu powrócił do pracy.

Koledzy, którzy w tym samym okresie zostali przyjęci na analogiczne stanowisko i mieli ten sam zakres obowiązków, otrzymali prawo do emerytury. Zainteresowanemu natomiast odmówiono i kazano odwołać się do sądu pracy w Nowym Sączu.

Pomimo potwierdzenia przez pięciu świadków pracy w szczególnych warunkach sąd ogłosił dla niego niekorzystny wyrok. Z całego okresu pracy sąd uznał mu za prace w warunkach szkodliwych 10 lat 3 miesiące i 12 dni. Za okres pracy w systemie 3-zmianowym sąd zaliczył mu pracę w szczególnych warunkach tylko na II i III zmianie. Niezaliczenie przez sąd jednej z trzech zmian pracy pomimo tego samego stanowiska i charakteru pracy jest według zainteresowanego wyraźnym przejawem złośliwości.

Pokrzywdzony pobiera obecnie zasiłek przedemerytalny. Odwoływał się do sądu pracy i Sądu Apelacyjnego w Krakowie, ale wyroki zapadły na jego niekorzyść. Analizując dokumentację zainteresowanego, również dla mnie jest niezrozumiała decyzja o odmowie przyznania emerytury.

W związku z opisaną sytuacją kieruję do Pana Ministra następujące pytania:

  1. Dlaczego w zakładach o takim samym profilu produkcji osoby zatrudnione na identycznych stanowiskach są różnie traktowane?
  2. Jak duża była swoboda w stosowaniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze i ustawy o emeryturach i rentach z FUS, skoro pracownik zatrudniony w Fabryce Maszyn Glinik, pracujący na stanowisku zakwalifikowanym jako szkodliwe nie otrzymał emerytury po złożeniu wszystkich wymaganych dokumentów, skoro inni pracownicy pracujący razem z nim otrzymali świadczenie?
  3. Jaka jest jeszcze szansa dla tej osoby, aby otrzymała wcześniejszą emeryturę?

Z poważaniem

Poseł Barbara Bartuś

 

Warszawa, dnia 22 listopada 2013 r.

Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej - z upoważnienia ministra - na interpelację nr 22845 w sprawie nierównego traktowania przez ZUS pracowników posiadających prawo do wcześniejszej emerytury z racji pracy w szkodliwych warunkach

Szanowna Pani Marszałek! W związku z interpelacją poseł Barbary Bartuś przekazaną przy piśmie z dnia 29 listopada 2013 r., znak: SPS-023-22845/13, w sprawie nierównego traktowania przez organy rentowe pracowników ubiegających się o prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, po przedstawieniu stanowiska przez prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, uprzejmie przedstawiam, co następuje.

Prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, których wykonywanie uprawnia do wcześniejszej emerytury, to prace o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagające wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia, wykonywane stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.

Rodzaje takich prac wymienione zostały w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43, z późn. zm.) w wykazach A i B. Wykazy te zawierają rodzaje prac według kryterium branżowego. Wykazy stanowisk pracy zawarte są w wykazach resortowych, które ustalone zostały na podstawie § 1 ust. 2 tego rozporządzenia przez właściwe podmioty w odniesieniu do podległych zakładów pracy.

Obowiązkiem pracodawcy, zgodnie z § 2 ust. 2 wymienionego rozporządzenia, jest wydanie pracownikowi świadectwa pracy potwierdzającego okresy pracy w szczególnych warunkach, zgodnie ze stanem faktycznym, na podstawie posiadanej dokumentacji pracowniczej. Wystawione pracownikowi świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powinno potwierdzać wymiar czasu pracy, okres i rodzaj wykonywanej pracy, zajmowane stanowisko, a w szczególności dane dotyczące przyporządkowania danego stanowiska pracy do rodzaju prac określonych w tym rozporządzeniu.

Przy ocenie prawa do wcześniejszej emerytury organ rentowy może się opierać wyłącznie na podstawie przedłożonych dokumentów. Jeżeli świadectwo pracy lub zaświadczenie stwierdzają jednoznacznie, że dany pracownik był zatrudniony w szczególnych warunkach przez wymagany okres, organ rentowy nie ma prawnych możliwości do nieuznania tej pracy.

W przypadku stwierdzenia braku odpowiednich dokumentów lub złożenia dokumentacji zawierającej nieścisłości albo budzącej jakiekolwiek wątpliwości organy rentowe mają prawo wydać decyzję odmowną.

Od wydanych przez te organy decyzji przysługuje odwołanie do sądu okręgowego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, którego orzeczenie może być skontrolowane przez sąd apelacyjny jako sąd drugiej instancji (należy przy tym nadmienić, że w postępowaniu sądowym okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach mogą być udowodnione przy pomocy szerszego katalogu środków dowodowych aniżeli w trakcie postępowania przed organem rentowym, np. przy pomocy dowodu ze świadków).

Pragnę podkreślić, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442) organem wykonującym zadania z zakresu ubezpieczenia społecznego jest wyłącznie Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Do zakresu jego działania należy rozpatrywanie indywidualnych spraw emerytalno-rentowych (w tym również tych, których przedmiotem jest prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze).

Minister pracy i polityki społecznej nie jest w rozumieniu ww. przepisów ustawowych, a także Kodeksu postępowania administracyjnego organem odwoławczym od decyzji ZUS. Kontrola prawidłowości takich decyzji należy wyłącznie do sądów pracy i ubezpieczeń społecznych. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego sprawuje nadzór nad zgodnością działań ZUS-u z obwiązującymi przepisami, ale nadzór ten nie może dotyczyć spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej.

Należy na koniec podkreślić, odnosząc się do konkretnego przypadku opisanego w interpelacji, że w sytuacji, w której wniosek zainteresowanego o przyznanie emerytury został rozpatrzony decyzją organu rentowego, a decyzja ta jest prawomocna, ponowne rozpatrzenie sprawy może nastąpić, jeżeli zostaną przedłożone nowe dowody, które mają wpływ na prawo do świadczenia emerytalnego.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Autor: zamieścił: Władek Wojdon


Drukuj
© Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego w Bydgoszczy - Wszelkie prawa
zastrzeżone, Webmaster - ITB Vega