sobota, 31 października 2020
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego
Związek:
Pozostałe:
Wyszukiwarka:


Losowe zdjęcie
27 OZZZPRC_002
27 OZZZPRC_002

» zobacz zdjęcie
» wejdź do działu
Strefa Związkowca
Login:

Hasło:





» Zapomniałem hasło
Polecamy

 

Ramowy rozkład czasu pracy
na rok 2020

 

 

 

 

 

 

Newsletter:
E-mail:




Brak zdolności do do pracy ale bez uprawnienia do renty.
Jesteś w: Dla Związkowców

Brak zdolności do do pracy ale bez uprawnienia do renty.

Interpelacja nr 12856 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie odmowy wydawania przez lekarzy orzeczników ZUS zaświadczeń o niezdolności do pracy oraz wydawania zaświadczeń o niezdolności do pracy przez lekarzy rodzinnych i medycyny pracy

Zgłaszający

Adam Abramowicz

Adresat

minister pracy i polityki społecznej

Data wpływu interpelacji

11-12-2012

Data ogłoszenia interpelacji

04-01-2013 (posiedzenie nr 31)

Odpowiadający

Marek Bucior - podsekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej

Data wpływu odpowiedzi na interpelację

16-01-2013

Data ogłoszenia odpowiedzi na interpelację

07-02-2013 (posiedzenie nr 33)

Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zgłaszają się osoby, które stając przed lekarzem orzecznikiem ZUS, mając podstawy do orzeczenia o niezdolności do pracy, nie uzyskują go, a więc nie mają prawa do uzyskania renty. Ludzie ci, niemający z czego żyć, chcą podjąć pracę, zwracają się do lekarza rodzinnego lub poradni medycyny pracy, aby uzyskać zaświadczenie konieczne do rozpoczęcia pracy. Ze względu na stan zdrowia lekarze ci odmawiają wydania zaświadczenia o zdolności do pracy. Kiedy zainteresowany zwraca się do ZUS-u o wydanie zaświadczenia o jego zdolności do pracy, uzyskuje odmowę z argumentacją, że instytucja ta nie jest do wydawania takich zaświadczeń uprawniona. ZUS zatem nie chce orzec, że obywatel nie jest zdolny do pracy, a jednocześnie nie chce wydać zaświadczenia, że jest do pracy zdolny. W związku z tym zwracam się do Pana Ministra z pytaniem: Co ma w takiej sytuacji zrobić zrozpaczony obywatel, pozbawiony przez instytucje państwowe i system ochrony zdrowia środków do życia? Proszę o informację: Czy Pan Minister podejmie działania, aby rozwiązać ten problem?

Z poważaniem

Poseł Adam Abramowicz

Biała Podlaska, dnia 11 grudnia 2012 r.

Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej - z upoważnienia ministra - na interpelację nr 12856 w sprawie odmowy wydawania przez lekarzy orzeczników ZUS zaświadczeń o niezdolności do pracy oraz wydawania zaświadczeń o niezdolności do pracy przez lekarzy rodzinnych i medycyny pracy

Szanowna Pani Marszałek! W związku z przekazaną przez pana marszałka przy piśmie z 27 grudnia 2012 r., znak: SPS-023-12856/12, interpelacją pana posła Adama Abramowicza w sprawie odmowy wydania przez lekarzy orzeczników ZUS zaświadczeń o niezdolności do pracy oraz wydawania zaświadczeń o niezdolności do pracy przez lekarzy rodzinnych i medycyny pracy pozwolę sobie przedstawić, co następuje.

W wystąpieniu pana posła zostały poruszone dwie odrębne zasady ustalania niezdolności do pracy:

1) dla celów rentowych,
2) dla celów przystąpienia do pracy na określonym stanowisku.

Ad 1. Zgodnie z ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz.1227, ze zm.) oceny niezdolności do pracy dla celów rentowych dokonują, w formie orzeczenia, lekarze orzecznicy ZUS, a w drugiej instancji komisja lekarska ZUS. Jeżeli osoba zainteresowana odwoła się od decyzji ZUS do sądu, oceny niezdolności do pracy dokonuje sąd na podstawie opinii lekarzy biegłych sądowych.

W sprawach rentowych lekarze orzecznicy oraz komisja, a także sąd orzekają o niezdolności do pracy ogółem, a nie o niezdolności do pracy na określonym stanowisku.

Tylko osoba ogólnie niezdolna do pracy - albo całkowicie, albo częściowo - może uzyskać świadczenie rentowe.

Osoba zdolna do pracy ogółem, ale niezdolna do pracy na określonym stanowisku, nie może uzyskać renty z tytułu niezdolności do pracy.

Ad 2. Zgodnie z art. 229 Kodeksu pracy w przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą pracownik podlega kontrolnemu badaniu lekarskiemu przez lekarza medycyny pracy w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Takiemu badaniu podlega również osoba starająca się o pracę na określonym stanowisku.

Lekarze medycyny pracy, w odróżnieniu od lekarzy orzeczników ZUS, nie orzekają o niezdolności do pracy ogółem, lecz orzekają o niezdolności bądź zdolności do pracy na określonym stanowisku.

Lekarz medycyny pracy może np. orzec o zdolności do pracy na określonym stanowisku rencisty, który pobiera wprawdzie rentę z ogólnego stanu zdrowia, czyli jest ogólnie niezdolny do pracy, ale na określonym stanowisku może podjąć pracę.

Dzięki takim rozwiązaniom liczne rzesze rencistów mogą dorabiać do otrzymywanych świadczeń rentowych.

Rozumiem trudną sytuację osób, które nie uzyskały prawa do renty, jak również nie mogą kontynuować pracy na dotychczasowym stanowisku lub podjąć pracy na określonym stanowisku, ale rozwiązanie problemów takich osób nie jest związane z ich ubezpieczeniem w ZUS - ubezpieczenie w ZUS nikomu bowiem nie może zagwarantować ani utrzymania dotychczasowego stanowiska pracy, ani renty w przypadku utraty zdolności do pracy na tym stanowisku. Polepszenie sytuacji tych osób wiąże się ściśle z polepszeniem sytuacji na rynku pracy, tak aby osoba niedopuszczona przez lekarza medycyny pracy do pracy na określonym stanowisku mogła pracę podjąć na innym, wskazanym dla niej stanowisku.

Z poważaniem

Podsekretarz stanu

Marek Bucior

Autor: zamieścił: Władek Wojdon


Drukuj
© Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego w Bydgoszczy - Wszelkie prawa
zastrzeżone, Webmaster - ITB Vega