Możliwość utrzymania się po utracie pracy jako kryterium przy zwalnianiu emeryta?

Interpelacja nr 11390 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie zmian w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Szanowna Pani Minister! Art. 103 ust. 2a: „Prawo do emerytury ulega zawieszeniu bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu zatrudnienia kontynuowanego bez uprzedniego rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, na rzecz którego wykonywał je bezpośrednio przed dniem nabycia prawa do emerytury, ustalonym w decyzji organu rentowego”, ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych uchylony został przez art. 37 pkt 5 lit. b ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz.1507) z dnia 8 stycznia 2009 r.

Skutkiem tego jest fakt, że można pobierać emeryturę i dalej pracować, uzyskując wynagrodzenie ze stosunku pracy.

Czy takie zmiany są korzystne? Czy nie blokuje to miejsc pracy młodym osobom i nie wywołuje niezadowolenia innych pracowników, zwłaszcza że sprawa ta dotyczy zarówno wcześniejszych emerytur, jak i emerytur po osiągnięciu wieku emerytalnego, gdyż jednocześnie utrwaliło się orzecznictwo Sądu Najwyższego, że nie można wypowiedzieć stosunku pracy kobiecie, która osiągnęła wiek emerytalny, gdyż jest to dyskryminacja ze względu na płeć?

Z poważaniem

Poseł Tomasz Kulesza

Warszawa, dnia 21 sierpnia 2009 r.

Odpowiedź ministra pracy i polityki społecznej na interpelację nr 11390 w sprawie zmian w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

W związku z wystąpieniem Pana Marszałka z dnia 15 września 2009 r., znak: SPS-023-11390/09, dotyczącym interpelacji posła Tomasza Kuleszy w sprawie zmiany ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych uprzejmie przedstawiam, co następuje:

Z dniem 8 stycznia 2009 r. przepisami ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 228, poz. 1507) został uchylony przepis art. 103 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.). Przepis ten stanowił o zawieszaniu emerytury bez względu na wysokość przychodu uzyskiwanego przez emeryta z tytułu kontynuowania zatrudnienia (bez rozwiązania stosunku pracy) u pracodawcy, u którego pozostawał w stosunku pracy bezpośrednio przed nabyciem prawa do emerytury.

Uchylenie wspomnianego przepisu było konsekwencją realizacji przygotowanego przez resort pracy i polityki społecznej programu „Solidarność pokoleń - działania dla zwiększenia aktywności zawodowej osób po 50. roku życia”. Program ten jest pakietem działań rządowych zmierzających do poprawy stopnia zatrudnienia osób powyżej 50. roku życia w Polsce. Uchylenie art. 103 ust. 2a ustawy emerytalnej oznaczało usunięcie jednej z barier aktywności zawodowej osób po 50. roku życia.

Jednak po wejściu w życie tej zmiany do resortu pracy i polityki społecznej zaczęły wpływać uwagi, że - zwłaszcza wobec kryzysu gospodarczego i pojawiających się trudności na rynku pracy - rozwiązanie takie jest zbyt daleko idące. Zgłaszane były postulaty, aby zmodyfikować obowiązujące w tej kwestii rozwiązania.

Z tych też względów problem łączenia pracy zarobkowej z pobieraniem emerytury był przedmiotem szczegółowej analizy w resorcie. Sprawa ta była również analizowana w związku z przygotowanym przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów projektem ustawy o racjonalizacji zatrudnienia w państwowych jednostkach budżetowych i niektórych innych jednostkach sektora finansów publicznych.

W ramach prac prowadzonych nad projektem tej ustawy MPiPS jako jedno z kryteriów, które muszą być brane pod uwagę przy zwalnianiu pracownika, zaproponowało analizę jego sytuacji zawodowej, w tym możliwość utrzymania się po utracie pracy.

Minister

Jolanta Fedak

Warszawa, dnia 7 października 2009 r.





Informacje pochodzą ze strony www.zzprc.bydgoszcz.pl