czwartek, 16 sierpnia 2018
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego
Związek:
Pozostałe:
Wyszukiwarka:


Losowe zdjęcie
REJS 2010.09.04_079
REJS 2010.09.04_079

» zobacz zdjęcie
» wejdź do działu
Strefa Związkowca
Login:

Hasło:





» Zapomniałem hasło
Polecamy

 

Ramowy rozkład czasu pracy
na rok 2018

 

 

 

 

 

 

Newsletter:
E-mail:




Interpelacja nr 9605 do MPiPS w sprawie postępowania gdy dokumentacja o płacach zaginęła.
Jesteś w: Emerytura

Interpelacja nr 9605 do MPiPS w sprawie postępowania gdy dokumentacja o płacach zaginęła.

Interpelacja nr 9605 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie postępowania przed organami ZUS w sytuacji, gdy dokumentacja przedstawiająca wysokość osiąganych przez pracowników zarobków zaginęła

Szanowna Pani Minister!

Do mojego biura poselskiego zgłasza się coraz więcej osób mających problemy z udokumentowaniem zarobków z tytułu zatrudnienia w przedsiębiorstwach, które już nie istnieją, a także takich, które co prawda istnieją, ale nie mają dokumentacji, która pozwala określić wysokość zarobków pracownika ubiegającego się o emeryturę. Dla uzmysłowienia, na czym polega problem, jaki powoduje skutki dla osób ubiegających się o emeryturę, w załączeniu przesyłam wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku XV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Gdyni z dnia 26.03.2009 r. dotyczący indywidualnej sprawy pana R. K.*).

Na kanwie tej sprawy mam do Pani Minister następujące pytanie: W jaki sposób pracownik może dochodzić swoich roszczeń wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, kiedy dokumentacja potwierdzająca wysokość osiąganych przez niego zarobków z tytułu zatrudnienia z przyczyn od niego niezależnych zaginęła?

Wdzięczny będę Pani Minister za udzielenie odpowiedzi na ww. pytanie.

Z poważaniem

Poseł Jerzy Budnik

Wejherowo, dnia 4 maja 2009 r.

Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej - z upoważnienia ministra - na interpelację nr 9605 w sprawie postępowania przed organami ZUS, w sytuacji gdy dokumentacja przedstawiająca wysokość osiąganych przez pracowników zarobków zaginęła

Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na wystąpienie Pana Marszałka z dnia 20 maja 2009 r., znak: SPS-023-9605/09, dotyczące interpelacji pana posła Jerzego Budnika w sprawie postępowania przed organami ZUS w przypadku zaginięcia dokumentacji potwierdzającej wysokość osiąganych przez pracowników zarobków, przedstawiam, co następuje.

Z przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. 2004 r. Nr 39, poz.353, z późn. zm.) wynika generalna zasada, zgodnie z którą wysokość emerytury uzależniona jest od długości stażu pracy i wysokości wynagrodzenia uzyskiwanego w czasie aktywności zawodowej, stanowiącego podstawę wymiaru składki płaconej na ubezpieczenie społeczne.

W myśl przepisów ww. ustawy okresy składkowe oraz okresy nieskładkowe mogą być uwzględnione, jeżeli zostały udowodnione dokumentami bądź uznane orzeczeniem sądu.

Zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz. U. Nr 10, poz. 49, z późn. zm.) dokumentem potwierdzającym wysokość wynagrodzeń w celu ustalenia podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych jest zaświadczenie wystawione przez pracodawcę na druku określonym przez ZUS lub legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca odpowiednie wpisy o okresach zatrudnienia i osiąganych w tych okresach wynagrodzeniach.

Legitymacja ubezpieczeniowa powinna zawierać następujące wpisy o osiąganych wynagrodzeniach: datę rozpoczęcia i zakończenia pracy, rodzaj wykonywanej pracy, kwotę wynagrodzenia, rok, w którym to wynagrodzenie zostało osiągnięte, pieczątkę zakładu pracy, podpis oraz pieczątkę pracodawcy lub upoważnionego pracownika i podpis oraz pieczątkę służbową kierownika komórki finansowej lub upoważnionego pracownika.

Jednakże brak pieczątki imiennej, szczególnie w legitymacjach starego typu, nie eliminuje wpisu o wysokości wynagrodzenia jako środka dowodowego, jeżeli całość dokumentu oraz dokonane w nim wpisy nie budzą zastrzeżeń co do ich autentyczności.

Pokreślić należy, że legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca odpowiednie wpisy stanowi samoistny środek dowodowy. Pracodawca nie powinien zatem wystawiać zaświadczenia na podstawie wcześniejszych wpisów w legitymacji ubezpieczeniowej.

Ze względu na obowiązujące do końca 1990 r. przepisy o archiwizacji, które zobowiązywały zakłady pracy do przechowywania dokumentacji płacowej pracowników przez 12 lat, w wielu zakładach pracy nie zachowała się pełna dokumentacja płacowa.

Fakt ten nie przekreśla jednak możliwości udowodnienia wysokości zarobków. Obowiązuje bowiem zasada, że zaświadczenie stwierdzające wysokość osiąganych wynagrodzeń może być wydane na podstawie danych zawartych w aktach osobowych pracownika, np. w umowie o pracę, pismach o powołaniu, mianowaniu oraz w innych dokumentach określających wynagrodzenie danej osoby.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczeń z dokumentacji zastępczej obowiązuje ścisła zasada uwzględniania tylko takich składników wynagrodzenia określonego w aktach osobowych, które przysługiwały bezwarunkowo w czasie trwania zatrudnienia, jako stałe składniki w określonej wysokości, np. wynagrodzenie zasadnicze, stałe dodatki określone kwotowo.

Inne składniki wynagrodzenia - premie, nagrody czy dodatki - mogą być uwzględnione tylko wówczas, gdy zachowana dokumentacja wskazuje niewątpliwie na ich faktyczną wypłatę w określonej wysokości, od której została odprowadzona składka na ubezpieczenie społeczne. Nie można więc uwzględniać premii, nagród czy dodatków określonych w dokumentacji osobowej pracownika jako składników wynagrodzenia przysługujących warunkowo lub uznaniowo i wypłacanych w zmiennych wysokościach - w razie braku dokumentów potwierdzających ich wypłatę i wysokość.

W przypadku gdy w aktach osobowych pracownika wynagrodzenie określone jest stawką godzinową, dopuszczalne jest ustalenie wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru świadczenia tylko wówczas, jeżeli zachowały się dane dotyczące liczby godzin, jaką pracownik faktycznie przepracował w danym okresie na określonym stanowisku.

W razie gdy zainteresowany nie ma możliwości uzyskania wymaganych dowodów, możliwe jest przyjęcie kopii dokumentacji płacowej sporządzonej przez archiwum lub uwierzytelnionej kopii sporządzonej przez inne instytucje przechowujące dokumentację danego zakładu pracy bądź prywatną firmę przechowalniczą.

Do ustalenia podstawy wymiaru z takiej dokumentacji może być przyjęte wynagrodzenie i ewentualne wykazane inne składniki, co do których nie ma wątpliwości, iż były wypłacone i podlegały składce na ubezpieczenie społeczne.

Dokumentacja potwierdzająca wysokość wynagrodzenia za przepracowane lata jest konieczna do ustalenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru i tym samym do ustalenia podstawy wymiaru emerytury.

Dopuszczenie możliwości dokumentowania zarobków na podstawie wiarygodnej dokumentacji zastępczej stanowi optymalne rozwiązanie problemu osób, które nie są w stanie przedłożyć zaświadczenia wystawionego przez pracodawcę na podstawie dokumentacji płacowej.

Mając powyższe na uwadze, należy nadmienić, iż w przypadku odmowy przez ZUS uwzględnienia okresu zatrudnienia oraz wysokości zarobków i w braku możliwości ich udokumentowania, pracownicy ubiegający się o świadczenie mogą odwołać się do sądu okręgowego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.

Sąd, w celu ustalenia wysokości zarobków odwołującego, może, w ramach prowadzonego postępowania, dopuścić także inne dowody, w tym z zeznań świadków. Wyroki sądu wiążą strony, jak również wiążą wszystkie organy państwowe.

Ponadto pragnę dodać, iż z dniem 1 stycznia 2009 r. weszły w życie przepisy, które pozwalają na uwzględnienie w podstawie wymiaru świadczenia minimalnego wynagrodzenia za okresy pozostawania w stosunku pracy, za które ubezpieczony nie mógł i/lub nie może udowodnić osiąganego wynagrodzenia.

Dotyczy to osób, które udowodniły przebyty okres zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, lecz nie mogły udowodnić osiąganych zarobków z powodu np.: niezachowania przez pracodawcę dokumentacji płacowej, likwidacji zakładu pracy, zniszczenia dokumentacji płacowej.

Na wniosek ubezpieczonego, złożony we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania oddziale ZUS, organ rentowy obliczy wysokość emerytury, przyjmując za okres, za który nie można ustalić podstawy wymiaru składek, kwotę obowiązującego w tym okresie, jednakowego dla wszystkich, minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy.

Wyrażam nadzieję, że przedstawione wyjaśnienia uzna Pan Marszałek za wystarczające.

Łączę wyrazy szacunku

Sekretarz stanu Jarosław Duda

Warszawa, dnia 5 czerwca 2009 r.

Autor: zamieścił: sekretarz


Drukuj
© Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego w Bydgoszczy - Wszelkie prawa
zastrzeżone, Webmaster - ITB Vega