poniedziałek, 26 października 2020
Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego
Związek:
Pozostałe:
Wyszukiwarka:


Losowe zdjęcie
165 Warszawa 2008.11.05.
165 Warszawa 2008.11.05.

» zobacz zdjęcie
» wejdź do działu
Strefa Związkowca
Login:

Hasło:





» Zapomniałem hasło
Polecamy

 

Ramowy rozkład czasu pracy
na rok 2020

 

 

 

 

 

 

Newsletter:
E-mail:




Interpelacja nr 8194 do MPiPS w sprawie możliwości objęcia wsparciem osób z wypr. stażem pracy, ale zbyt młodych żeby...
Jesteś w: Emerytura

Interpelacja nr 8194 do MPiPS w sprawie możliwości objęcia wsparciem osób z wypr. stażem pracy, ale zbyt młodych żeby...

Interpelacja nr 8194 do ministra pracy i polityki społecznej w sprawie możliwości objęcia wsparciem osób z wypracowanym stażem pracy, ale zbyt młodych, by mogły skorzystać z dotychczasowych świadczeń emerytalnych

Szanowna Pani Minister! Obok wielu tzw. młodych emerytów nie brak w naszym społeczeństwie osób, które nie osiągając wieku emerytalnego, przepracowały częstokroć znacznie dłuższy odcinek czasu niż objęci świadczeniami. Niektórzy posiadają np. okres pracy ciągłej wynoszący 40 lat. Są wśród nich również podejmujący trud prowadzenia własnej działalności gospodarczej, często w mało sprzyjających warunkach gospodarczych - w czasach transformacji ustrojowej i wysokiego bezrobocia. Mimo takiej koniunktury nie wyciągali przysłowiowej ręki po pomoc od państwa. Sami starali się zapewnić sobie i najbliższym byt, a tym samym dźwigali nasz kraj z zastoju. W obliczu światowego kryzysu często nie będą już w stanie utrzymać po raz kolejny i siebie i innych bez pomocy państwa. Dziś ludzie ci są rozgoryczeni przede wszystkim z racji tego, że o wiele młodsi mają już uprawnienia do świadczeń, a oni choć pracują, nawet od kilkunastu lat życia, nie obejmuje ich żadna z wprowadzanych w ostatnim czasie zmian w tym zakresie. Liczą więc, że obejmie ich projekt typu „Solidarność pokoleń”.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z pytaniem: Jakiego rodzaju wsparcie przewiduje ministerstwo w przygotowywanych programach czy też projektach dla ww. osób?

Z poważaniem

Poseł Marzena Okła-Drewnowicz

Warszawa, dnia 19 lutego 2009 r.

Odpowiedź ministra pracy i polityki społecznej na interpelację nr 8194 w sprawie możliwości objęcia wsparciem osób z wypracowanym stażem pracy, ale zbyt młodych, by mogły skorzystać z dotychczasowych świadczeń emerytalnych

Odpowiadając na pismo z dnia 26 lutego br., znak: SPS-023-8194/09, przekazujące interpelację poseł Marzeny Okła-Drewnowicz w sprawie możliwości objęcia wsparciem osób z wypracowanym stażem pracy, ale zbyt młodych, by mogły skorzystać z dotychczasowych świadczeń emerytalnych, uprzejmie informuję.

Głównym celem, jakie stawia sobie resort pracy w przypadku utraty dotychczasowego źródła utrzymania w przypadku osób posiadających długoletni staż pracy, jest dążenie do zapewnienia tym osobom możliwości dalszej aktywnej działalności na rynku pracy. Niezależnie od tego, czy osoba z wieloletnim doświadczeniem zawodowym przed utratą dotychczasowego źródła utrzymania prowadziła działalność gospodarczą, czy była pracownikiem najemnym, ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 412, z późn. zm.) zapewnia szereg preferencji w możliwości skorzystania z instrumentów rynku pracy dla osób powyżej 50. roku życia.

W art. 49 tej ustawy osoby takie są uznane za „osoby będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy”, do których mogą być dodatkowo stosowane działania określone w art. 50-61b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Art. 50 ust. 1 i 2 tej ustawy nakłada na powiatowy urząd pracy obowiązek przedstawienia osobie bezrobotnej powyżej 50. roku życia lub osobie długotrwale bezrobotnej w okresie 6 miesięcy od dnia rejestracji propozycji zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych. Ponadto zgodnie z art. 51 i 57 starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych skierowanego bezrobotnego, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składek na ubezpieczenie społeczne.

Z uwagi na trudną sytuację osób 50-letnich oraz długotrwale bezrobotnych na rynku pracy w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy obowiązuje zapis art. 59 umożliwiający oprócz refundowania części kosztów wynagrodzenia poniesionych przy zatrudnieniu w ramach prac interwencyjnych także dofinansowanie wyposażenia nowego stanowiska pracy w wysokości nie wyższej niż 400% przeciętnego wynagrodzenia. Ponadto w ust. 4 tego artykułu przewidziano wyższą kwotę refundacji dla bezrobotnych spełniających warunki do nabycia prawa świadczenia przedemerytalnego, co miało w swoim założeniu spowodować zachętę do podejmowania wydłużonego zatrudnienia przez określone w tym artykule osoby. Ustawodawca określił maksymalną skalę refundacji na poziomie 80% minimalnego wynagrodzenia. Jednak indywidualna wysokość refundacji każdorazowo jest określona w umowie cywilnoprawnej zawartej pomiędzy starostą (powiatowym urzędem pracy) a pracodawcą. Należy jednak pamiętać, że z uwagi na to, że pracodawca otrzymuje pomoc państwa, która od dnia wejścia Polski do Unii Europejskiej podlega reglamentacji - konieczne jest przy ustalaniu ostatecznej kwoty refundacji należnej pracodawcy wzięcie pod uwagę przepisów dotyczących pomocy publicznej.

Jednocześnie informuję, że od 1 lutego br. weszła w życie nowelizacja wspomnianej ustawy. Ma ona charakter kompleksowy.

Intencją nowelizacji jest, aby każdy z zainteresowanych otrzymał ofertę zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub ofertę uczestnictwa w jednej z wielu form aktywizacji zawodowej (staż, przygotowanie zawodowe dorosłych, szkolenie, uczestnictwo w klubie pracy, uczestnictwo w programie specjalnym lub w programie integracji społecznej). Przyjmuje się, że efektywność działań urzędów pracy będzie warunkowana przede wszystkim wolą współpracy osób bezrobotnych i poszukujących pracy, a zatem odmowa uczestnictwa w aktywizowaniu zawodowym skutkować będzie wyłączeniem osoby z rejestru urzędu pracy. Z jednej więc strony, przepisy staną się bardziej restrykcyjne wobec tych, którzy, choć są bezrobotnymi, nie przejawiają aktywności w zakresie zmiany tego stanu rzeczy, z drugiej strony, przepisy staną się bardziej przyjazne wobec tych, którzy w sposób konstruktywny chcą zmienić swoją niekorzystną pozycję na rynku pracy. Nowelizacja wprowadziła dodatkowe formy aktywizacji zawodowej osób dorosłych, to znaczy: przygotowanie zawodowe osób dorosłych oraz praktyczna nauka zawodu przez osoby dorosłe.

W polityce rynku pracy realizowanej przez ministra pracy i polityki społecznej zwraca się szczególną uwagę na aktywizację zawodową osób biernych zawodowo w wieku 45+, jak i na działania nakierowane na zachęcanie osób do dłuższego pozostawania aktywnymi zawodowo. Praktyczną tego realizacją jest rządowy program „Solidarność pokoleń - działania dla zwiększenia aktywności zawodowej osób w wieku 50+” (przyjęty przez Radę Ministrów w październiku 2008 r.). Program obejmuje dwa zasadnicze kierunki działań odnoszące się do rynku pracy i do modernizacji systemu zabezpieczenia społecznego. Ramy prawne umożliwiające realizację działań aktywizujących osoby starsze tworzy znowelizowana ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Program „Solidarność pokoleń” zakłada, z jednej strony, działania, które zwiększają zachęty do zatrudnienia osób w wieku 50+ przez przedsiębiorców, a z drugiej strony, działania, które sprzyjają poprawie kwalifikacji, umiejętności i efektywności pracy tych osób. Część rozwiązań proponowanych w programie jest adresowana także do osób młodszych, po 45. roku życia. Wynika to z oceny ekspertów i praktyków, którzy wskazują, iż utrzymanie aktywności zawodowej osób w wieku 50 lat i więcej wymaga odpowiednich działań także w stosunku do osób młodszych. Program prezentuje podejście międzypokoleniowe, co oznacza, że podejmowane działania odnoszą się do promowania dostępu do zatrudnienia przez cały okres uczestnictwa w rynku pracy. Polityka „aktywnego starzenia się” nie dotyczy tylko osób po 50. roku życia, odnosi się do działań w perspektywie cyklu życia. Na przykład inicjatywy z obszaru zdrowia zawodowego i bezpieczeństwa pracowników w każdym wieku i podkreślanie prewencji problemów związanych z wiekiem sprzyjać będą dłuższej aktywności zawodowej przyszłych pokoleń.

Projektując program „Solidarność pokoleń” rząd starał się, aby miał on cechę kompleksowości i realizował cztery komponenty flexicurity, czyli: elastyczny system zatrudnienia, całościowe strategie kształcenia ustawicznego, efektywne polityki rynku pracy i nowoczesne systemy zabezpieczenia społecznego.

Ponadto w latach 2009-2011 zostaną podjęte działania na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej osób starszych w ramach inicjatywy „Program 45/50 PLUS”. Ich celem jest przywrócenie zdolności do zatrudnienia oraz umożliwienie podjęcia i utrzymania pracy przez osoby bezrobotne w wieku powyżej 45 lat, ze szczególnym uwzględnieniem bezrobotnych powyżej 50. roku życia. Działania te będą realizowane w formule projektów adresowanych do osób w wieku 45/50 plus, konstruowanych w oparciu o podstawowe usługi rynku pracy wspierane instrumentami promocji zatrudnienia. W szczególności działania koncentrować się będą na:

- szkoleniach zawodowych i ogólnych, w tym z zakresu umiejętności poszukiwania pracy,

- szkoleniach połączonych z programami przygotowania zawodowego dorosłych,

- szkoleniach połączonych z przyznaniem środków na podjęcie działalności gospodarczej lub założeniem spółdzielni socjalnej,

- szkoleniach połączonych z utworzeniem miejsca pracy u pracodawcy,

- udzielaniu pożyczek na sfinansowanie kosztów szkolenia, w celu umożliwienia podjęcia zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wymagających szczególnych kwalifikacji,

- refundacji pracodawcy kosztów zatrudnienia bezrobotnego.

Projekty będą mogły również uwzględniać wsparcie bezrobotnych pomocą specjalistyczną udzielaną przez doradców zawodowych i liderów klubów pracy, o ile zachodzić będzie taka potrzeba. Zakłada się, że realizacja „Programu 45/50 PLUS” przyniesie następujące efekty: aktywizację zawodową ok. 2 tys. osób bezrobotnych w wieku 45/50 plus; osiągnięcie wskaźnika efektywności zatrudnieniowej programu na poziomie minimum 50%; zmianę postawy uczestników programu na rynku pracy wynikającą z rozwoju umiejętności zawodowych, wzrostu świadomości i chęci do samodzielnego poszukiwania pracy oraz nabywania nowych kwalifikacji.

Niezależnie od tego informuję, że w przypadku gdy wspomniane formy aktywizacji zawodowej osób posiadających długoletni staż pracy a tracących zatrudnienie się nie powiodą, istnieje możliwość skorzystania przez takie osoby ze świadczenia przedemerytalnego.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz. U. Nr 120, poz. 1252) prawo do świadczenia przedemerytalnego nabywa osoba, która jest zarejestrowana jako bezrobotna i pobierała bezpośrednio przed ubieganiem się o świadczenie przez okres co najmniej 6 miesięcy zasiłek dla bezrobotnych oraz:

- do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji zakładu pracy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w którym była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

- do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 dla mężczyzn, lub

- do dnia ogłoszenia upadłości prowadziła nieprzerwanie i przez okres nie krótszy niż 24 miesiące pozarolniczą działalność, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.), i za ten okres opłaciła składki na ubezpieczenie społeczne oraz do dnia ogłoszenia upadłości ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta i 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub

- zarejestrowała się we właściwym urzędzie pracy w ciągu 30 dni od dnia ustania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy pobieranej nieprzerwanie przez okres co najmniej 5 lat i do dnia, w którym ustało prawo do renty, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta i 60 lat - mężczyzna i osiągnęła okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat kobieta i 25 lat mężczyzna, lub

- do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn, lub

- do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 lat dla mężczyzn.

Wyrażam przekonanie, że przedstawione powyżej rozwiązania zapewniają możliwość osobom posiadającym długoletni staż pracy a tracącym zatrudnienie skorzystania z tych form wsparcia i dzięki temu powrót na rynek pracy lub przynajmniej spokojne doczekanie do uzyskania uprawnień emerytalnych.

 

Warszawa, dnia 18 marca 2009 r.

Autor: Minister Jolanta Fedak


Drukuj
© Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego w Bydgoszczy - Wszelkie prawa
zastrzeżone, Webmaster - ITB Vega